تحول فناوری های شارژ سریع موبایل از گذشته تا به امروز

تاریخ خبر: ۱۳۹۷/۱۱/۱۶

در سال های نه چندان دور باتری های موبایل ظرفیت هایی معمولی داشتند و سرعت شارژ متوسط نیز نیازهای کاربران را برطرف می کرد. اما حالا حتی تصور عرضه یک گوشی پرچمدار بدون قابلیت شارژ سریع هم غیر ممکن است.  گوشی های هوشمند در ابتدای راه باتری های نسبتا متوسطی داشتند و شارژرهای یو اس بی می توانستند جریان معادل ۵۰۰ میلی آمپر را با اختلاف پتانسیل ۵ ولت به گوشی برسانند. اما با گسترش تکنولوژی و تقاضای کاربران، نمایشگرهای موبایل هر روز بزرگتر شده و پرچمداران به پردازنده های سریعتری مجهز شدند. این موضوع باعث شد که انرژی مورد نیاز برای تامین سوخت این لوکوموتیو های غول پیکر بالاتر برود و همین هم باعث افزایش سایز باتری ها شد. با افزایش ظرفیت موثر باتری ها حالا نیاز به فناوری های جدیدی احساس می شد تا در مدت زمان کمتری بتوان این بشکه های انرژی را پر کرد؛ فناوری شارژ سریع (Fast Charging) دقیقا در پاسخ به همین نیاز ابداع شده است. 

حالا کمپانی های متعددی هستند که فناوری های انحصاری خود در این زمینه را توسعه داده اند و در ادامه این مقاله در گجت نیوز می خواهیم مهمترین فناوری های شارژ سریع شناخته شده در دنیای موبایل را در گذشته و امروز بررسی کنیم: 

شارژ یو اس بی استاندارد 

همانطور که در بالا به آن اشاره کردیم استانداردهای اولیه یو اس بی اجازه می داد قدرتی معادل ۲.۵ وات را به گوشی برسانید که این موضوع با معرفی پورت های یو اس بی ۳.۰ به ۴.۵ وات افزایش پیدا کرد. این رقم در واقع حداکثر قدرت یک پورت یو اس بی معمولی است که به طور رسمی اعلام شده، اما قطعا شارژرهای موبایل از این مرز فراتر رفته اند. 

امروزه یک شارژر یو اس بی معمولی ۵ ولت انرژی را با شدت جریان ۲ آمپر به گوشی می رساند که قدرت متعادلی را برای آن به ارمغان می آورد، این قدرت کمی بالاتر از یک کابل میکرو یو اس بی است. 

اما کابل های یو اس بی تایپ سی می توانند قدرت بیشتری را با خود حمل کند و با رساندن شدت جریان به ۳ آمپر و اختلاف پتانسیل ۵ ولتیو آنها قادرند توانی معادل ۱۵ وات را فراهم کنند. هرچند که انجمن متولیان یو اس بی، روش صحیح برای انتقال مقدار زیادی از قدرت را USB Power Delivery می دانند. 

فناوری USB Power Delivery 

بازنگری ابتدایی در سال ۲۰۱۲ انجام رونمایی شد. این نسخه پنج پروفایل استاندارد قدرت رسانی را در خود داشت که گستره ای در رنج بین ۱۰ وات تا ۱۰۰ وات را در بر می گیرد. اما به نظر می رسد که از میان این پنج استاندارد، گوشی های موبایل، پروفایل ۱۸ وات (۱۲ ولت و ۱.۵ آمپر) را برگزیدند. نسخه USB Power Delivery revision 2.0 که در سال ۲۰۱۶ معرفی شد می تواند توان تا حداکثر ۱۰۰ وات بالا ببرد و البته همزمان با این افزایش قدرت، کنترل مناسبی را نیز بر روی انتقال انرژی ارائه می دهد. این تکنولوژی از چهار جفت کابل انرژی و سیم اتصال به زمین برای انتقال این حجم از قدرت استفاده می کند. 

همچنین نسخه Power Delivery revision 3.0 در سال ۲۰۱۷ معرفی شد، کنترل ولتاژ مناسبی را در قدم های ۲۰ میلی ولتی امکان پذیر می کند. 

نکته: یک باتری لیتیومی رایج در بازار با ولتاژی در حدود ۳.۸ ولت کار می کند، بنابراین وارد کردن ولتاژ های بالاتر به موبایل های هوشمند به سخت افزاری داخل تلفن نیاز دارد تا ولتاژ را کنترل کرده و در صورت لزوم، آن را کاهش دهد. این مرحله دمای بسیار زیادی را تولید می کند و به هیچ وجه از نظر انرژی نیز بهینه نیست. به همین دلیل است که تمام این استانداردها تلاش می کنند تا ولتاژ را پایین نگه دارند؛ البته در قدرت های بالاتر، یک مشکل جدید نیز خودش را نشان می دهد و آن هم این است که سیم های بسیار باریک داخل کابل های یو اس بی نمی تواند چنین قدرت زیادی را انتقال دهند. کابل های یو اس بی تایپ سی دارای چهار سیم اتصال به زمین و سیم انتقال جریان هستند اما آنها هم در نهایت به مرحله ای می رسند که برای انتقال قدرت بیشتر، لازم است که ولتاژ را افزایش دهیم. 

فناوری Quick Charge کوالکام 

فناوری شارژ سریع کوالکام به نام Quick Charge همراه با پردازنده اسنپدراگون ۶۰۰ در سال ۲۰۱۳ برای اولین بار رونمایی شد و به بیان ساده، این فناوری اختلاف پتانسیل ۵ ولت را با شدت جریان ۲ آمپر ترکیب می کند تا توان ۱۰ واتی به دست آید. نسخه ۲.۰ این فناوری در سال ۲۰۱۵ معرفی شد که این ارقام را تا ۹ ولت و ۲ آمپر بالا برد تا به توان ۱۸ واتی دست یابیم؛ در حالی که مد پشتیبانی شده توسط اکثر گوشی ها نسخه ۱۵ واتی بود. موتورولا در تبلیغات خود از آن تحت برند Turbopower استفاده کرده و سیستم Adaptive Fast Charge سامسونگ نیز بر پایه نسخه ۲.۰ این تکنولوژی بنا شده است؛ همچنین به نظر می رسد که فناوری شارژ سریع ۱۸ واتی BoostMaster ایسوس نیز در همین خانواده قرار دارد. 

درست مشابه یو اس بی، فناوری Quick Charge کوالکام نیز چند سطح از پیش تعریف شده برای ولتاژ و شدت جریان را تعیین کرد. این اتفاق در نسخه ۳.۰ در سال ۲۰۱۶ رخ داد که به تلفن ها اجازه می دهد اختلاف پتانسیل را در قدم های ۲۰۰ میلی ولتی کنترل کنند و این ولتاژ را بین ۳.۶ تا ۲۰ ولت تغییر دهند. 

نسخه ۴.۰ فناوری Quick Charge که در سال ۲۰۱۷ معرفی شد، بر روی همان استاندارد نسخه ی سوم بنا شده بود، با این تفاوت که حالا با USB Power Delivery نیز ترکیب شده است که به لطف این اتفاق، حداکثر توان قدرت انتقالی می تواند تا ۲۷ وات افزایش یابد که این مقدار پیش از این در استانداردهای کوالکام، ۱۸ وات بود. 

نسخه ی Quick Charge 4.0+ بیش از آنکه نام آن نشان می دهد، نسبت به نسل های قبل از خود تغییر کرده است. این ورژن بر روی استاندارد USB PD 3.0 بنا شده و می تواند توان ۲۷ واتی را با تغییر اختلاف پتانسیل از ۳ تا ۱۱ ولت در قدم های ۲۰ میلی ولتی در اختیار بگذارد و همچنین شدت جریان را از ۰ تا ۳ آمپر کنترل کرده و آن را در قدم های ۵۰ میلی آمپری تغییر دهد. 

فناوری شارژ سریع VOOC اوپو 
فناوری شارژ سریع VOOC در سال ۲۰۱۴ به همراه گوشی اوپو فایند ۷ معرفی شد. این فناوری از یک شارژر و کابل مخصوص برای انتقال جریان ۴ آمپری استفاده می کند که این مقدار بسیار فراتر از استانداردهایی است که تا به حال در لیست مان بررسی کردیم؛ این شدت جریان با اختلاف پتانسیل ۵ ولتی انتقال پیدا می کند. امتیاز استفاده از این فناوری توسط کمپانی وان پلاس خریداری شده و این کمپانی چینی آن را تحت برند Dash Charge در محصولات خود به کار گرفته است . 

برای حل مشکل دیر شارژ نشدن باتری گوشی ، پیشنهاد ما مطالعه مقاله مشکل شارژ نشدن گوشی هواوی در حالت روشن است.

سال گذشته اوپو مدل فایند ایکس لامبورگینی را معرفی کرد که اولین گوشی این کمپانی با پشتیبانی از فناوری شارژ سریع Super VOOC بود. این تغییر جدید شدت جریان را به ۵ آمپر و ولتاژ را به ۱۰ ولت افزایش داد تا دست یابی به توان باور نکردنی ۵۰ واتی امکان پذیر شود؛ این فناوری در حال حاضر سریع ترین شارژر استاندارد در حوزه گوشی های موبایل محسوب می شود. 

البته وان پلاس با معرفی فناوری Warp Charge 30 در گوشی وان پلاس ۶ تی مک لارن، راهش را از اوپو در به کارگیری این فناوری جدا کرده است. نسخه ی وان پلاس، شدت جریان را به ۶ آمپر می رساند اما اختلاف پتانسیل را به ۵ ولت کاهش می دهد تا دست یابی به توان ۳۰ واتی امکان پذیر شود. 

فناوری SuperCharge هواوی 

فناوری شارژ سریع این برند چینی همراه با گوشی میت ۲۰ هواوی و در سال ۲۰۱۷ معرفی شد که این فناوری یک جریان متعادل ۴.۵ آمپری با اختلاف پتانسیل ۵ ولت را فراهم می کند تا توان ۲۲.۵ در اختیار کاربران قرار بگیرد. طبق ادعای هواوی، این فناوری توسط موسسه TÜV آزمایش شده است تا امنیت استفاده از آن به طور کامل تایید شود. 

سری میت ۲۰ پرو در سال گذشته نسخه دوم این فناوری را به همراه خود داشت که طی یک اقدام عجیب این نسخه نیز همان SuperCharge نامیده می شود. در نسخه جدید اختلاف پتانسیل دو برابر شده و به ۱۰ ولت رسیده، اما شدت جریان به ۴ آمپر کاهش یافته است تا محقق شدن توان فوق العاده ۴۰ واتی را شاهد باشیم. 

فناوری Pump Express مدیاتک 

فناوری Pump Express که در سال ۲۰۱۴ معرفی شد، از نظر مشخصات و تعبیه ی قابلیت های مختلف، مشابه Quick Charge کوالکام است. در سال ۲۰۱۵ نسخه دوم این فناوری ارائه شد تا توانایی تغییر ولتاژ از ۵ تا ۲۰ ولت در قدم های نیم ولتی امکان پذیر شود. سپس بعد از آن نسخه Pump Express+ 3.0 در سال ۲۰۱۶ و نسخه چهارم در سال ۲۰۱۷ معرفی شدند که بر پایه فناوری های حوزه ی یو اس بی که در ابتدای مطلب مطرح کردیم، بنا شده اند. Pump Express+ 4.0 مدیاتک درست مشابه فناوری Quick Charge 4.0+، استاندارد Power Delivery 3.0 را برای افزایش سرعت شارژ به کار می گیرد.

منبع : گجت نیوز


تماس از کل کشور : ۹۰۹۹۰۷۱۶۶۷ -- تماس از تــهران : ۹۰۹۲۳۰۵۶۹۵
همه روزه حتی ایام تعطیل از :  ۸   صبح   الی   ۱  شب

تماس از کل کشور : ۹۰۹۹۰۷۱۶۶۷ -- تماس از تــهران : ۹۰۹۲۳۰۵۶۹۵
همه روزه حتی ایام تعطیل از :  ۸   صبح   الی   ۱  شب